Nasze nadnercza produkują ważne hormony, w tym adrenalinę i kortyzol, które są niezbędne do skutecznej reakcji na stres. Reakcje te opierają się jednak na założeniu, że reakcja na stres jest krótkotrwałą reakcją na bezpośrednie zagrożenia, które szybko ustępują. Kiedy jednak ktoś doświadcza ciągłego stresu, takiego jak kłopoty finansowe, wymagająca praca lub przewlekła choroba, nadnercza stają się nadmiernie obciążone i mogą zachowywać się nieprawidlowo.

Pogląd, że „wypalone” nadnercza po prostu przestają produkować pełną ilość potrzebnych hormonów, jest niedokładny. To, co naprawdę się dzieje, to fakt, że wyczerpane nadnercza produkują albo za mało, albo za dużo hormonów. W obu przypadkach negatywne skutki zdrowotne są poważne. Na przykład nadmiar adrenaliny może pozbawić mózg ważnych neurochemikaliów (neuroprzekaźników), powodując depresję. Nadmiar kortyzolu może ekstremalnie obciążać wątrobę, centralny układ nerwowy i mózg. Zbyt niski poziom kortyzolu może siać spustoszenie i negatywnie wpływać na funkcjonowanie tarczycy.

Objawy zmęczenia nadnerczy mogą obejmować osłabienie, brak energii, problemy z koncentracją, łatwą dezorientację, zapominanie, problemy z wykonywaniem podstawowych zadań, słabe trawienie, depresję i bezsenność. Ponieważ objawy te mogą mieć wiele przyczyn, dodatkowe wskazówki, które mogą wskazywać na zmęczenie nadnerczy obejmują:

• Nagle spadki energii na początku i/lub w ciągu dnia
• Jesteś zmęczony przez cały dzień w pracy, ale wieczorem czujesz się pełen energii.
• Jesteś wyczerpany w nocy, ale masz problemy z zasypianiem
• Uczucie niepokoju po przespanej nocy
• Nadmierne pocenie się podczas wykonywania lekkich zadań (z powodu nadprogramowej pracy układu hormonalnego, aby zrekompensować brak adrenaliny)
• Uczucie pragnienia i niemożność zaspokojenia pragnienia, suchość w ustach lub pragnienie soli/słonych produktów
• niewyraźne widzenie lub trudności z koncentracją (kortyzol może odwadniać organizm, w tym oczy)
• Pragnienie używek. Jeśli sięgasz po papierosy, kofeinę i/lub słodkie przekąski, aby lepiej funkcjonowac, może to oznaczać instynktowne zastępowanie zmniejszających się hormonów nadnerczy.

Naturalne podejście do zmęczenia nadnerczy

Jedzenie tylko trzy razy dziennie może być trudne dla nadnerczy, ponieważ nadnercza uwalniają kortyzol, jeśli poziom cukru we krwi spada zbyt nisko między posiłkami, co przywraca poziom cukru we krwi. Jeśli więc często nie jesz przez dłuższy czas, nadwyrężasz nadnercza i nie dajesz im szansy na regenerację (szczegolnie jesli masz male zapasy glukozy w organizmie – przypis Aga). W związku z tym można wspierać nadnercza, jedząc lekki, zbilansowany posiłek lub przekąskę co 90 minut lub co dwie godziny. Pomaga to utrzymać stały poziom cukru we krwi przez cały dzień, dzięki czemu nadnercza nie muszą ingerować, dając im szansę na odpoczynek i regenerację.

Idealnie byłoby, gdyby posiłki zawierały równowagę potasu, sodu i naturalnego cukru (tj. pochodzącego z owoców, które zawierają kluczowe składniki odżywcze, a nie cukier stołowy).

Przykłady posiłków wspierających nadnercza:

• Daktyl (potas), dwie pałeczki selera (sód), jabłko (cukier)
• Pół awokado (potas), szpinak (sód), pomarańcza (cukier)
• Słodki ziemniak (potas), natka pietruszki (sód), cytryna wyciśnięta na jarmuż (cukier).

Powyższe przykłady nie mają zastępować śniadania, obiadu i kolacji, ale pomagają utrzymać stabilny poziom cukru we krwi między tymi większymi posiłkami.

Inne pokarmy wspierające zdrowie nadnerczy to kiełki, szparagi, dzikie jagody, banany, czosnek, brokuły, jarmuż, maliny, jeżyny, sałata rzymska i jabłka z czerwoną skórką. Pokarmy te pomagają wzmocnić układ nerwowy, zmniejszyć stan zapalny, złagodzić stres i dostarczają kluczowych składników odżywczych dla funkcjonowania nadnerczy.