Powszechnie uważa się, że głównym czynnikiem wywołującym cukrzycę jest cukier, co doprowadziło do zaleceń stosowania diety niskowęglowodanowej i unikania cukru za wszelką cenę, w tym owoców. Cukier i niezdrowe węglowodany pochodzące z takich produktów jak ciasta, ciasteczka, pączki i słodycze rzeczywiście są dla nas szkodliwe i należy ich unikać. Jednak nasze ciała potrzebują zdrowych węglowodanów do funkcjonowania, które można znaleźć w żywności takiej jak dynia, słodkie ziemniaki, marchew, soczewica, czarna fasola, jagody, jabłka i inne owoce.

Kiedy spożywamy węglowodany (niezależnie od ich źródła), nasz organizm rozkłada je na glukozę (cukier we krwi), która staje się paliwem, które utrzymuje nas przy życiu. Gdy poziom glukozy wzrasta, trzustka wydziela hormon insulinę. Insulina pomaga wyprowadzić glukozę z krwiobiegu do naszych komórek, gdzie może zostać wykorzystana jako energia, i utrzymuje stabilny poziom cukru we krwi. Proces ten może jednak zostać zakłócony, jeśli trzustka nie wytwarza wystarczającej ilości insuliny lub jeśli niektóre komórki przestają reagować na insulinę, co nazywa się insulinoopornością. W obu przypadkach poziom cukru we krwi pozostaje podwyższony, co stwarza ryzyko wystąpienia cukrzycy typu 2.

Rola tłuszczu

Wbrew powszechnemu przekonaniu, jednym z czynników, który znacznie bardziej naraża na ryzyko insulinooporności i cukrzycy niż zdrowe węglowodany, takie jak te wymienione powyżej, jest dieta wysokotłuszczowa. Jest ku temu kilka powodów. Po pierwsze, wysoki poziom tłuszczu we krwi znacznie obciąża wątrobę, trzustkę i nadnercza, które współpracują ze sobą w celu kontrolowania poziomu cukru we krwi. Wątroba musi wziąć na siebie ciężar przetwarzania spożywanego tłuszczu, więc dieta wysokotłuszczowa może sprawić, że wątroba stanie się powolna i niezdolna do przechowywania i uwalniania glukozy tak, jak powinna. Nadmiar tłuszczu obciąża trzustkę, ponieważ musi ona uwalniać enzymy wspomagające trawienie tłuszczu.

Dodatkowo, gdy poziom tłuszczu we krwi jest wysoki, nadnercza zalewają organizm adrenaliną. Chociaż zwiększa to siłę trawienną, aby pomóc w przenoszeniu tłuszczu przez układ, nadmiar adrenaliny może zużywać trzustkę, zmniejszając jej zdolność do wytwarzania wystarczającej ilości insuliny, aby utrzymać poziom glukozy w ryzach. Wreszcie, wysoki poziom tłuszczu we krwi może zapobiegać przedostawaniu się glukozy do komórek. Nie oznacza to, że wszystkie tłuszcze, nawet zdrowe tłuszcze, takie jak orzechy, nasiona i awokado, są dla nas złe i należy je całkowicie wyeliminować.

Niezależnie od wybranej diety, spożycie tłuszczu musi być po prostu umiarkowane, aby uniknąć zbyt wysokiego poziomu tłuszczu we krwi, gdy masz do czynienia ze stanem przedcukrzycowym lub cukrzycą typu 2. Na przykład, jeśli stosujesz dietę wegańską, zmniejsz ilość spożywanego tłuszczu z orzechów, masła orzechowego, nasion, olejów, awokado itp. Jeśli jesteś owolaktowegetarianinem, ogranicz jajka, nabiał, orzechy, nasiona, oleje, awokado itp. Jeśli Twoja dieta zawiera białko zwierzęce, ogranicz spożycie mięsa do jednej porcji dziennie (nawet chude mięso zawiera znaczne ilości tłuszczu).

Zmniejszenie ilości tłuszczu w ten sposób pomaga zmniejszyć obciążenie trzustki, wątroby i nadnerczy, co znacznie przyczynia się do zapobiegania i/lub leczenia cukrzycy. Jeśli zdecydujesz się na dietę wysokotłuszczową (która może znormalizować poziom A1C w krótkim okresie), szczególnie ważne staje się ograniczenie spożycia węglowodanów, ponieważ dieta bogata zarówno w tłuszcze, jak i węglowodany będzie znacznie bardziej obciążać układy organizmu. Ostatecznie, ograniczenie tłuszczu w diecie i włączenie zdrowych węglowodanów wymienionych powyżej pomoże ci uzyskać najlepszą szansę na wyleczenie się z cukrzycy i pomoże utrzymać poziom A1C w zdrowym zakresie na bardziej trwałe.

Rola adrenaliny

Prekursorem cukrzycy typu 2 jest hipoglikemia (gdy poziom glukozy spada poniżej normy), która jest spowodowana stagnacją, ospałością, przeciążeniem lub osłabieniem wątroby i dysfunkcją nadnerczy. W rzeczywistości zarówno cukrzyca typu 2, jak i hipoglikemia zwykle zaczynają się od nieprawidłowego funkcjonowania nadnerczy. Na przykład, gdy doświadczasz przewlekłego stresu, nadnercza wydzielają duże ilości adrenaliny, która jest bardzo szkodliwa dla trzustki. Hipoglikemia może również wystąpić, jeśli nie zjesz co najmniej lekkiej, zbilansowanej przekąski – np. owocu (dla cukru i potasu) i warzywa (dla sodu) – co dwie godziny.

Pomijanie posiłków zmusza organizm do zużywania zapasów glukozy w wątrobie, napędzając organizm adrenaliną, która może uszkadzać trzustkę i prowadzić do insulinooporności. Zbyt mała ilość adrenaliny może również osłabiać trzustkę, ponieważ zmusza ją do pracy w nadgodzinach, aby to zrekompensować. Zmęczenie nadnerczy, w którym niestabilne nadnercza na przemian produkują zbyt dużo i zbyt mało adrenaliny, może również zaszkodzić trzustce, ponieważ próbuje ona zrekompensować okresy niedoboru adrenaliny, a następnie zostaje obciążona przez jej nadmiar. (aby dowiedzieć się więcej na temat zmęczenia nadnerczy, kliknij tutaj)